زندگینامه دکتر عبدالکریم قریب: در سال 1291 هجری شمسی در تهران دیده به جها ن گشود.پدرش میرزا مصطفی خان مستوفی فرزند میرزا عبدالکریم مستوفی گرکانی بود و مادرش خدیجه دختر میرزا شکرالله خان (کار دار سفارت در دولت عثمانی) او فرزند چهارم بود.استاد تحصیلات ابتدایی را نزد پدر که دارای فضل و دانش بود گذرانید.پدرایشان دارای تحصیلات حدود کار مستوفی گری بود و با زبان ریاضیات آن زمان(سیاق)هم آشنا بود.او بر علم قدیمی و ادبیات فارسی تسلط داشت.شعر می سرود و خط زیبایی هم داشت.استاد پس از فراگرفتن الفبا و خواندن و نوشتن به خواندن کتاب هایی چون عم وجزء توسل-گلستان-بوستان-نصاب-صرف میر-امثله-صرف و نحو-مقامات حمیدی-کتاب حکیم مومن پرداخت.استاد در دبیرستان علمیه تهران درس خواند و دیپلم علمی خود را از مدرسه دارالفنون اخذ نمود و سپس وارد دانشکده علوم شد و در رشته علوم طبیعی مشغول تحصیل شد و موفق به دریافت لیسانس شد و بلافاصله مشغول تدریس در دبیرستان ایرانشهر تهران و آزمایشگاه کانی شناسی دانشکده علوم در سال 1326 شد. استاد دوره های بعدی تحصیلات را تا اخذ درجه دکترای زمین شناسی به راهنمایی مرحوم پروفسور فورون استاد فرانسوی با ارائه رساله در مورد کانی های جزیره هرمز در سال 1333 به اتمام رسانید و پس از این موفقیت به عنوان دانشیار در دانشسرای عالی تهران مشغول به کار شد و تا سال 1348 با رتبه ده استادی و داشتن 38 سال سابقه کار به درخواست خود بازنشست شد. استاد طی دوران خدمت و بعد از آن موفق به تاسیس مدرسه عالی علوم اراک (تربیت معلم کنونی)و تاسیس دانشکده علوم پایه در واحد آشتیان و رشته زمین شناسی در دانشسرای عالی تهران شد.در سال 1371 آزمایشگاه تربیت معلم تهران و در سال 1372 کتابخانه انرژی اتمی به نام ایشان نامگذاری شد.همچنین استاد اولین رئیس کمیته غارشناسی ایران نیز بود.استاد دارای همسری مهربان به نام فرنگیس قره گزلو فرزند صادق که از معلمین متعهد اموزش و پرورش بود و استاد همیشه پیشرفت های خود را مدیون فداکاری های ایشان می دانست.ودر سال 1381 دعوت حق را لبیک گفت.استاد دارای دو فرزند به نام های مهندس فرهاد و بیژن قریب و چهار نوه به نام های دکتر فریبرز-دکتر فرزاد-مهندس رامین و مهندس کوین قریب می باشد.